Xoves 3 de maio, ás 21:30

O Liceo Mutante e Best Cry Ever prod. teñen o pracer de presentar a…

MARS RED SKY, trío de Burdeos que paran no Liceo no medio dunha xira europea que os levou a tocar no festival Roadburn en Tilburg ou no Desert Festival de Berlín. Practican un stoner de calidade impregnado en psicodelia setenteira, riffs pesados e voces hipnóticas que converterán por un día noso frondoso Liceo nun árido deserto onde só florece o peyote.

http://www.marsredsky.com/

http://www.reverbnation.com/marsredsky

http://www.myspace.com/marsredsky

https://www.facebook.com/marsredskyband

Estarán acompañados por SIERPES DE LA LUZ, adoradores do riff integrados por Luis Casanova (Holywater, Guerrera, Un Lobo en la Jaula) Toño (Unicornibot) e Xose (Dios Pentágono, Amapola,Su puta casa)

Esta reunión excepcional por só 5 € (4 € con flyer desconto). E no Liceo xa sabes, alimento líquido e sólido a prezos moldavos.

Por problemas de axenda temos que adiar a proxección do Cineclube do Liceo desta semana para a vindeira.
Desculpade as molestias!

Venres 27 de abril ás 21.30

Festa de presentación do primeiro LP de Fantasmage!

O grupo vigués de garaxe-punk volve ao Liceo a presentar no Liceo o seu novo LP despois de que arrasaran na súa primeira visita ao Liceo, que nos deixou a todos coa boca aberta.
http://discoshumeantes.bandcamp.com/album/fantasmage-fantasmage

Aries, é novo proxecto de Isa, que fora cantante das grandes Charades. Influenciada por Brian Wilson, os Tropicalistas, os Zombies ou o folklore, tamén ven presenta o seu LP co selo barcelonés Bcore, “La Magia Bruta” repleto de tintes pisodélicos, grandes armonías e imaxinativos arranxos. Unha auténtica delicia!
http://aries.bandcamp.com/
http://magiabruta.wordpress.com/

Entrada 5 euros ou 12 co vinilo (Fantasmage ou Aries)

O cartaz é cortesía de Sabela Gürtel

Luns 23 ás 21:00
Esta semana continuando co ciclo adicado ao cineasta finés Aki Kaurismäki proxectaremos o seu filme Contratei un asasino a soldo (I Hired a Contract Killer, Aki Kaurismäki,1990, Finlandia, Francia, Suecia,Alemania e Inglaterra, 75′ VOS)

Despois de 15 anos ao sevicio dunha compañía, Henri é despedido. Non pode soportar a noticia e intenta suicidarse, pero non o consegue. Para levar a cabo o seu obxectivo contrata un asasino a soldo que se encargará diso. Poucos días despois, Henri namórase dunha muller e a súa vida comeza a ter sentido.

Entrada de balde

Se atormenta una vecina!
O xoves vai descargar unha tormenta de dimensións épicas no Liceo, nunha noite que será recordada durante anos.
Dous grupazos franceses e un italiano residente en Porto van poñer o Liceo patas arriba.

Abrirá a velada Golden Cup, proxecto en solit…ario de Luca Massolin, unha figura activa das novas xeracións da música italiana e agora residente en Portugal. Parte integrante de Golden Jooklo Age
(www.troglosound.altervista.org/goldenjookloage.htm) e do colectivo de improvisación Neokarma Jooklo Experience (www.troglosound.altervista.org/neokarma.htm). Ademais de colaborador de xente como Michel Henritzi, Rinji Fukuoka, Virginia Genta, Roberto Mallo ou XEDH, entre moitos outros.
Neste proxecto os instrumentos empregados son cordas (guitarra, baixo, mandolina), voz e electrónica analóxica.
É ademais a persoa que está detrás do selo 8mm records.

http://www.8mmrecs.com/

http://8mmrecs.com/goldencup.htm

Jubilé son un dúo francés de guitarra, batería e voces cun son que lembra ás grandes bandas da época dourada do noise rock como Melt Banana e os grupos de Skingraft Records e ten o outro pé no son de bandas como Shellac e os grupos de Touch and Go.
Teñen un directo explosivo e enérxico

http://www.myspace.com/jubil

http://www.boomboomrikordz.fr/groupes/4

Le Temple Solaire son unha apisonadora sonora, un power trío de son demoledor. Á formación habitual de guitarra, baixo e batería engándelles outros intrumentos como osciladores, bombarda ou frautas.
Influenciados tanto pola psicodelia xaponesa (Les Rallizes Dénudés) a música experimental ou os mellores Black Sabbath, conseguen crear algo que por aí foi descrito como un combate a morte entre os Melvins e Neu!

http://flavors.me/templesolaire#_

Toda esta jarana por só 4 euros (coma sempre no Liceo, destinados integramente a cubrir os gastos as bandas) e os nosos habituais prezos populares.

Unha noite para non perder

Luns 16 ás 21:00

No Cineclube do Liceo continuamos co ciclo adicado a Aki Kaurismäki coa proxección do seu filme A vida de Bohemia (Boheemielämää, Aki Kaurismaki, Finlandia,Francia, Italia e Suecia 1992, 98′,VOS)

Tres artistas sen un peso fanse amigos en Paris. Rodolfo, un pintor albanés.Marcel, un dramaturgo e editor de revistas sen publicar e Schaunard, un compositor post-modernista.

Entrada e balde

Amigo de Vigo!

El Liceo es fiel a una ya tradición que no falla nunca: vente a ver una mandanga increíble un martes cualquiera y flípalo con elementos de la talla de Hombre Malo, Desert Icons, Shield your Eyes o los archiradmirados Le Singe Blanc.

En esta ocasión nos visitan desde la lejana Francia Fordamage y Marvin, dos puntales del underground galo, dos joyas de primera clase, todo amor, bondad y ganas de liarla.

Fordamage practican un post-hardcore agresivo y brillante como la lejía, limpito y correoso como el jabón.
Cátalo: http://fordamage.bandcamp.com/album/belgian-tango-lp-re-issue

Marvin son una apisonadora que te hará bailar y asustarte al mismo tiempo:
http://marvin.bandcamp.com/

Ven y bebe del maná intrasemanal del Liceo una vez más, sólo por cuatro mengueles (como ya sabes, íntegramente para las bandas).

Amén!

Mongollica, o tributo a Metallica con máis personalidade chegan dende terras ferrolanas dispostos a deixar en ridículo á banda que tributan unha vez máis. Todo o mellor dos thrashers de San Francisco sen ter que ver o infame careto de Lars Ulrich, as posturitas de Hammett ou pensar que faría Cliff Burton se pillase a Rob Trujillo por banda.

www.mongollica.com
www.myspace.com/mongollica

https://www.facebook.com/pages/Mongollica/146952312005305

Acompañando as bestas de Ferrol teremos a dous grupos locais máis que prometedores: Nigerstella cun death metal directo á xugular e Asdafasda, que ofrecen thrash roqueiro a chorros.

http://www.myspace.com/nigerstellagrupo

http://www.myspace.com/asdafasda

Toda esta reunión de culto ao metal por soamente 4 €. Iso si, o fisioterapeuta para arranxarche o pesczoo despois de tanto cabeceo xa o tes que apañar ti.

Pülsar levan moitos anos facendo música e facéndoa ben. Fieis á súa “música para animales” presentan “Buen Viaje” e xa sacamos billetes e en primeira fila.

Veñen acompañados de THE TRUNKS e son JASR (jóvenes aínda que sobradamente roqueiros), con ganas de dicir canto teñen que aprender e canto aprenderon xa.

O venres ESMORGA DA BOA por só 4 €, e non deberías faltar NUNCA!!!!!

O cineclube do Liceo adícalle o mes de abril ao gran director finés Aki Kaurismaki. Comezamos o ciclo co filme A rapaza da fábrica de mistos (Tulitikkutehtaan tyttö, Aki Kaurismäki, Finlandia/Suecia, 1990, 68′, VOS) filme chave na súa filmografía e onde alcanza altas cotas de depuración narrativa.

“En A rapaza da fábrica de mistos nada obedece a regras preestablecidas, simplemente pártese dunha historia minimalista e dun principio básico: a contención. Ningún dos elementos cinematográficos que, a partir de de aquí, desprega Kaurismäki semella obedecer a unha lóxica consciente. Parece que o filme fose improvisado ó longo do seu desenvolvemento. Asemade, temos outra percepción aínda máis forte que nos fai pensar nunha certa irreversibilidade na súa construcción. Cando Kaurismäki fai unha elipse, coloca un obxecto ou introduce un diálogo diríase que, para ben ou para mal, non podería terse realizado doutro xeito. Semella que para Kaurismäki o filme en si mesmo é unha búsqueda na procura dun intanxible constituído por formas, ritmos, sensacións, combinación de cores e sons… que obedecen a ritmos internos do propio autor que asulagan todos os seus filmes. Diríase que Kaurismäki non está presente como director nas súas películas,pasando estas a constituír partes da súa persoa.
O universo puramente finés no que se move o filme presente, así como os outros do autor, foxe de toda pretensión realista. Kaurismäki, consciente de
que o cine non coñece outra realidade que a do propio cinema, renuncia ó retrato fidel para crear un mundo paralelo ó obxectivo. Moitas veces se dixo
que a súa filmografía se engloba dentro do denominado “cinema social” coa función de criticar a sociedade capitalista neoliberal. Mais para o autor finés
situarse á par dos perdedores non é unha elección, constitúe máis ben unha cuestión de dignidade, xa que é no único contexto no que se poden albiscar aínda restos de vitalidade. A crítica social que acompaña as súas historias sitúase máis nunha posición contextual que no centro mesmo do filme.
Mais hai algo de paradoxal nesta nova realidade creada polo autor. Trátase dun mundo baseado nocontraste, na antítese. Os personaxes son inexpresivos, os seus rostros pouco agraciados, por non falar das súas vestimentas. Os mobles semellan sacados dunha tenda de terceira man e os locais de copas só poden calificarse de charramangueiros con combina-
cións cromáticas que á forza deberan resultar chocantes. Non embargante, algo nos fai percibir un conxunto harmonioso cunha gran complicidade
entre os seus fríos elementos. A autenticidade no ollar de Kaurismäki, a falla de pretensión e de trascendencia achegaranos a este mundo situado na
Finlandia”
Tirado de -A rapaza da fábrica de mistos e o cinematógrafo de Aki Karuismaki- un texto de Xan G. VIñas publicado en Ariel nº 2, Boletín de Cinema en Galego, editado polo Cineclube de Compostela, no outono de 2003.

http://cineclubedecompostela.blogaliza.org/ariel-boletin-de-cinema-en-galego-2002-2004/

Coma sempre, a entrada é de balde.